Od roku 1889 aż do końca II wojny światowej pałac służył władzom wojskowym.

Po wojnie został odbudowany i w 1958 roku przekazany instytucjom kulturalnym.

W części zachodniej mieści się obecnie Klub 13 Muz (założony przez Gałczyńskiego podczas jego krótkiego szczecińskiego epizodu), w części wschodniej Muzeum Narodowe w Szczecinie - oddział Muzeum Sztuki Współczesnej.

Skąd taka nazwa? Pochodzi ona od dziewięciu głów zdobiących szczyty jego okien. Przed II wojną światową w nadprożach okien pierwszego piętra widniały głowy antycznych herosów. Kiedy po wojnie pałac odbudowywano zamiast antycznych popiersi umieszczono głowy szczecinian związanych z kulturą (Władysław Filipowiak, Zofia Krzymuska-Fafius, Stefan Kwilecki, Jan Papuga, Bohdan Skłodowski, Janina Kosińska-Brzozowska, Józef Barecki, Antoni Huebner, Józef Gruda). W ten sposób ich twórca, Sławomir Lewiński, chciał podkreślić młody jeszcze polski wymiar miasta. Wewnątrz budynku w kilku pomieszczeniach zachowały się pierwotne sztukaterie.

Źródło: www.wikipedia.pl